Campania

De Romeinen noemden deze streek 'Campania Felix', het gelukkige land. En dat is niet voor niets. Campania is een vruchtbare streek met een schitterende kust. De Costa Amalfitana en zijn helderblauwe zee, prachtige bomen en bloemen en schilderachtige dorpjes, is een van de mooiste gebieden van Italië.

Het achterland is vulkanisch en herbergt Grieks-Romeinse stadjes en het spectaculaire Pompeï dat twee millennia geleden onder as en lavastromen van de Vesuvius werd bedolven. Ook hoofdstad Napels heeft een Grieks-Romeinse oorsprong. Het is een van de mooiste steden van Italië en vooral bekend om zijn wereldberoemde 'O sole mio', de pizza en rijke kunstmusea.


Pompeï
De beroemdste bezienswaardigheid van Campania is Pompeï. Deze stad aan de voet van de Vesuvius werd in 79 na Christus bedolven onder stenen en as door een uitbarsting van de gevreesde vulkaan. Pas in de achttiende eeuw werd de stad weer ontdekt en opgegraven. Onder het puin zijn de gebouwen, standbeelden en schilderijen van bijna 2000 jaar geleden uitstekend bewaard gebleven. Verder heeft de streek amfitheaters, tempels, indrukwekkende kastelen, koninklijke paleizen en schilderachtige kustdorpjes die je niet mag missen.


Napels
Een van de bekendste steden van Campania is wellicht Napels. Het is de hoofdstad van de regio en provincie. Napels is een bruisende stad met een rijke geschiedenis vol kunst en cultuur en heeft natuurlijk ook nog een zeer bekende keuken, de Napolitaanse keuken. Verder is de stad bekend om de chaos, maar ook om de bizarre rijstijl van inwoners van Napels. Daarnaast spreken de Napolitanen hun eigen taaltje, wat officieel geen taal is, maar een dialect.


Pizza!
De pizza werd in Napels uitgevonden. Dit beroemdste Italiaanse gerecht smaakt hier dan ook zoals het nergens anders smaakt. Er zijn pizza's van allerlei soorten en maten te krijgen, maar de echte Napolitaanse pizza blijft toch de eenvoudige pizza margherita. Andere typische producten uit Campania zijn mozzarella di Bufala, de citroenen van Sorrento waarvan een van de beste soorten limoncello (citroenlikeur) wordt gemaakt en vesuviaanse abrikozen. De beste wijn van de streek is de vesuviaanse Lacryme Christi (traan van Christus). De witte versie van deze wijn wordt gemaakt van de hooggewaardeerde druif 'coda di volpe' (vossenstaart). Meer over Pizza! in Italië lees je hier!


Pozzuoli
Als je de kustweg van Napels naar het westen volgt, gaat de bebouwing naadloos over in die van Pozzuoli, de geboorteplaats van Sofia Loren. In Pozzuoli is nog veel te zien van de antieke havenstad Puteoli, zoals de Tempel van Serapidis in het moderne centrum en iets hogerop het uit de eerste eeuw stammende Amfitheater, dat weinig onder hoeft te doen voor het Colosseum en waar het ook een stuk rustiger is.

Het mooiste deel van Pozzuoli is nu de Rione Terra, het deel van de stad dat al sinds de vijfde eeuw voor Christus bewoond is, maar in 1970 werd ontruimd vanwege het zogeheten bradicismo, verzakking als gevolg van vulkanische activiteit. In de afgelopen jaren is het fenomeen, dat in het studiecentrum van de Vesuvius permanent wordt gemonitord, afgenomen.

Intussen is de Rione prachtig gerestaureerd en in 2014 weer opengesteld voor bewoners en publiek. De smalle middeleeuwse straatjes zijn een trekpleister van jewelste geworden met als topattractie de Duomo di San Procolo, een in de 18eeeuw tot kerk omgebouwde tempel uit de tijd van keizer Augustus.

Solfatara
Even buiten de stad ligt de Solfatara, een actieve vulkaan waar je in de krater kunt ronddolen te midden van opstijgende zwaveldampen en hete modder.


Vesuvius
De weg naar de top van de 1.281 meter hoge Vesuvius voert vanaf Ercolano (of anders van Somma Vesuviano of Ottaviano) door een dennenbos langs een reeks volstrekt illegaal gebouwde restaurants en andere uitspanningen (in theorie is dit beschermd natuurgebied) en vervolgens door velden gestolde lava van de Valle dei Giganti.

Op 1.000 meter hoogte kom je voor een hek waar je te midden van tientallen andere toeristen een kaartje moet kopen om verder te kunnen. De romantiek van de solitaire beklimming is er daardoor wel een beetje af, maar wanneer je te voet een dikke honderd meter verder bent gestegen tot de kam van de berg, dan maakt het uitzicht op de meer dan 200 meter diepe krater met zijn her en der opstijgende fumarole (vulkanische dampen) dat meer dan goed.

Caserta
De koning van Zuid-Italië, Karel van Bourbon, wilde niet onderdoen voor de andere gekroonde hoofden van Europa en besloot daarom een paleis met park aan te leggen naar het voorbeeld van Versailles. De vorst is in zijn opzet geslaagd.

Een groot deel van de Reggia is nu te bezichtigen (in een andere vleugel zijn overheidsdiensten ondergebracht) in één ononderbroken tour door rijk gedecoreerde zalen, gangen, pronkkamers en kunstgalerijen.

Net zo interessant is het achterliggende, eindeloos lijkende park met kunstmatige watervallen, beeldengroepen, vijvers en fonteinen. De Reggia dreigde een paar jaar geleden nog te verloederen, maar een energieke directeur heeft daar verandering in gebracht.

Sant’agata dei Goti
In het landelijke gebied rond Benevento, Il Sannio (genoemd naar het antieke volk der Samnieten) ligt Sant’agata dei Goti. Dit karaktervolle stadje is gebouwd op de uitloper van een rotsmassief en kijkt uit over een diepe kloof. Dat maakte het geschikt als militair bolwerk en daarvan maakten de Goten, een van de Germaanse stammen die Italië in de zesde eeuw binnenvielen, dankbaar gebruik. Vandaar de naam Sant’agata dei Goti.

Het oude centrum heeft zijn middeleeuwse structuur behouden en heeft daardoor veel weg van een levend openluchtmuseum: nauwe straatjes, basalten wegdek, bescheiden patriciërswoningen, gezellige trattorie en kleine hotels.

Het noemen waard is Palazzo Mustilli, wine bar annex B&B in hartje centrum. Vooral omdat de uitbater hiervan in de jaren 60 de in onbruik geraakte plaatselijke witte druif Falanghina herontdekte en gelijknamige wijn begon te produceren. Nu is de Falanghina de typische wijn van de regio en kun je hem in elke Italiaanse wijnzaak en supermarkt kopen.

Amalfi kust
Voor wie met de auto van Napels uit zuidwaarts trekt, is het een must: de kronkelweg langs zee over de Penisola Sorrentina, het schiereiland van Sorrento. De noordkant voert langs de niet bijster interessante havenstad Castellamare di Stabia en twee stadjes die vooral bekend zijn door hun toprestaurants, Don Alfonso 1890 in Massa Lubrense en Torre del Saracino in Vico Equense. Gastronomie van de bovenste plank, maar neem wel een dikke portefeuille mee!

Voorbij Sorrento, een vriendelijk maar wel erg druk stadje, waar je een groot deel van het jaar vooral Duits hoort spreken, kom je aan op de zuidelijke kuststrook: de Costiera Amalfitana met zijn tegen de steile helling aangeplakte kleine maar fiere stadjes.

Na de badplaats Positano en een rijtje kustplaatsen – Furore, Maiori, Minori, Vietri – kom je langs een smalle weg omhoog (niet aan te raden in het hoogseizoen) in Ravello, vanwaar je een prachtig uitzicht op zee hebt en geen last van de stranddrukte.

Als je wilt, kun trouwens wel even een duik nemen: je hoeft er alleen maar een trap van duizend treden voor af te dalen. Ook Ravello heeft een negen eeuwen oude dom en een paar villa’s met schitterende tuinen die ’s avonds een passende achtergrond vormen voor een goed glas en beschaafde conversatie.

In de meest bekende daarvan, Villa Rufolo (bekend van de beroemdste boom van Italië), wordt in juli het vermaarde Ravello Festival van de klassieke muziek gehouden, terwijl in het belendende, in 2010 geopende, Auditorium Oscar Niemeyer ook jazz en folk te beluisteren valt.


Paestum
De best behouden gebleven antieke Griekse tempels staan niet in Griekenland maar op Sicilië en in Campania, in Paestum, zo’n 30 kilometer ten zuiden van Salerno bij het moderne Capaccio.

Drie Dorische tempels uit de jaren 550-450 voor Christus en gewijd aan de god Poseidon en de godinnen Hera en Demeter staan hier nog recht overeind. Samen met de basalten straten, het uit de Romeinse tijd stammende amfitheater en de fundamenten van de antieke woningen vormen zij een in het groen gehuld archeologisch park waarin eenieder zich vrij kan bewegen en zich terug kan wanen in de oudheid.

Bezoek dan ook het ernaast gelegen archeologisch museum, waar de voornaamste grafvondsten van de antieke stad bijeengebracht zijn, waaronder het wereldberoemde, in 1968 ontdekte fresco van ‘il Tuffatore’ (de Duiker), een uiterst zeldzaam overblijfsel van antieke Griekse schilderkunst.

Palinuro
In het uiterste zuiden van Campania, aan de zuidflank van het Parco Nazionale del Cilento, kom je langs een prachtige kust met kristalhelder water. Veel stranden kunnen zich tooien met de Bandiera Blu, de voornaamste onderscheiding voor schone stranden. Je vindt hier rotsige oevers, feeërieke grotten (zoals de diep de berg in lopende Grotta Azzurra van Palinuro, waar het water inderdaad knalblauw is) en een achterland dat nog niet door het massatoerisme is aangetast.

Komende van Paestum-Capaccio (overigens ook Bandiera Blu) langs de ruïnes van Velia, het antieke Griekse Elia, kom je bij de badplaatsen Palinuro en Marina di Camerota, met de natuurlijke haven Cala degli Infreschi, waar onderzeese zoetwaterbronnen zorgen voor een aangenaam koele laag boven het in de zomer wel wat erg warme zeewater.

Cala degli Infreschi is alleen per boot te bereiken en in de zomermaanden kan het er behoorlijk druk zijn. (Het is überhaupt aan te raden om de maand augustus, wanneer heel Italië massaal naar zee gaat, te vermijden.)

HOTELS IN CAMPANIA




autohuur italië


Bron: Ditisitalie, reisgraag.