Marica va al medico – naar de dokter in Italië, tijdens de Corona


Deze keer schrijft Marieke over het reilen en zeilen bij een bezoek aan de huisarts in Abruzzo:

Even een intro over de normale gang van zaken: je gaat op de spreekuur tijden naar de wachtkamer en je vraagt wie de laatste is. "Chi è l'ultimo?" Minstens 5 wachtenden voor je x 20 minuten bij de dokter = dik anderhalf uur wachten. De Italianen maken een praatje en wachten geduldig op hun beurt. Maar lukt de Hollandse Marieke dat ook? Lees je mee?

More...

Soms tussendoor schieten er receptenhalers door de wachtkamer en zo kan het zijn, dat de ochtend bijna middag wordt. De dokter doet alles alleen. Geen assistente. Hij houdt zelfs in de gaten tijdens het binnen wenken of de wc deur wel goed gesloten is. Eindelijk binnen hoef je maar met een paar rake woorden of gebaren de klacht duidelijk te maken en volgt onderzoek, diagnose en administratie zonder dat daarbij verdere vragen gewenst zijn.

De gang van zaken in de Covid lockdown was anders. Ter verduidelijking: Italianen kennen geen Willem en Maxima en geen Corona wat in het Nederlands vertaald 'kroon' betekent.


Om de dokter mogelijk te kunnen ontlasten, had ik thuis mijn vinger al met betadine behandeld, in een sodabadje gestopt en er steeds schone pleisters om gedaan. De ontsteking nam alleen maar toe. Toen ik wakker schrok van een nare lucht rond mijn vinger, besloot ik nog diezelfde dag naar de dokter te gaan. Dit ging niet goed. Het hek aan de weg was dicht. Wel hing er een briefje om te bellen bij spoedgevallen. Met 1 handschoen aan heb ik het nummer ingetoetst en door mijn mondkapje heb ik een bericht ingesproken. Na ongeveer 5 minuten kwamen de dokter en een man naar buiten en mocht ik mee naar de behandelkamer. Verband eraf. Blik van de dokter erop. Recept voor 2 soorten antibiotica mee en ik kon weer gaan. Ongelooflijk snel!

Benieuwd hoe het afliep? Op eigen initiatief ben ik na een week naar de eerste hulp/pronto soccorso in Lanciano gegaan. 10 km verderop. Hier is de middelvinger geopereerd. Mede Nederlanders Mildred en Marcel van B&B Dolce Far Niente in Penne hebben op het huis en de dieren gepast. Mijn man was in Nederland. Na nog 2 ziekenhuisbezoeken naar de poli infectieziekten in Vasto 55 km verderop, anderhalve maand tijd en heul veul antibiotica, is mijn vinger genezen. Restverschijnselen zijn, dat ik mijn vinger niet meer kan buigen. Ik zet geen foto bij deze blog, omdat de middelvinger een geheim wapen is geworden, die ik kan inzetten bij ongewenst gedrag van anderen. F*ck you! En dan snel wegwezen. Zo snel als een doktersbezoek in Coronatijd.


Over Marieke Boogert

In 2011 kochten Marieke en haar man Gerard een huis in Abruzzo. Als dieren- en natuurliefhebbers voelen ze zich hier gelukkig. Het huis is klaargemaakt voor de verhuur. Via Airbnb Experiences organiseert ze wandelingen met Alpaca’s. Over haar belevenissen in dit stukje authentieke Italië, schrijft ze haar blogs. 


Meer informatie:

Abruzzo vakantie

Colle Tripio 70, 66016 Villa San Vincenzo Abruzzen Italia

Facebook: @Abruzzovakantie

Instagram: @Abruzzovakantie

AirBnb: Alpacafarm Abruzzo

Mobiel: 06- 48608800


MOOIE BELEVENISSEN EN ERVARINGEN IN ABRUZZO

LAATSTE BERICHTEN
Laat je onderdompelen in de ongerepte natuur van Abruzzo!
Ervaar een nieuw leven in de Fratta Montanara Refuge, een toevluchtsoord voor natuurliefhebbers!Laat je vanaf de vroege uurtjes in de[...]
Allemaal natuurhuisjes in Abruzzo
Bij het aanmelden van onze vakantiewoning bij natuurhuisje.nl, volgde een check of ons huis wel onder die categorie zou vallen.[...]
O lieve olijfbomen;
O lieve olijfbomen; deze blog draag ik op aan jullie. Al meer dan 400 jaar worden de olijfbomen in Italië[...]
De legende van het kasteel in Roccascalegna zorgt voor een spectaculaire bruiloft
Het begon in de 6de eeuw met een uitkijktoren op een rots in het dorp Roccascalegna in Abruzzo. Het groeide[...]
FACEBOOK
PINTEREST
INSTAGRAM